Javelin Schram - biografie
Javelin Schram is geboren in 1961 te Essen, Duitsland. Zij is 8 jaar getrouwd geweest met John Schram, geboren te Rotterdam, psychotherapeut en boeddhistische Lama Rympoche (hij studeerde 10 jaar voor Lama in de oudste kloosterorde van de Nijingmapa, in Tibet), in november 2000 overleden. Haar zoon Amitaba is geboren te Emmen, NL.
De stijl van Javelin Schram is fantastisch realisme en visionary art, een onderdeel van het surrealisme. Haar werk is gebaseerd op studies van psychologie, buddhisme, natuurwetten, astrologie, symbolisme, meditatie, visioenen. Op haar weg als een autodidact kunstenaar hebben de fantastischen realisten, Wenen, als eerst te noemen Arik Brauer, maar ook Ernst Fuchs en Johfra haar werk geïnspireerd.
Een wereld die net achter de onze ligt
"Het leven is een ontdekken van onszelf, een avontuur in eenheid met de natuurwetten. Het goede en het kwade zijn beide realiteit. Maar in elke ellende is een gouden druppel te vinden die ons uiteindelijk verder brengt.
Net zoals er muziek bestaat die een mens volledig aanraakt, treft en naar zelfbezinning leidt, zo verzoek ik je, als kijker, het verbonden zijn met de natuur, de transcendentie die alles verbindt, te ervaren en nodig ik je uit voor een reis naar een andere wereld.”
De fantastische kunstenaars hebben een gevoel voor het wonderbare het “scheppen uit de binnenwereld” het ”duiken in het ondoorgrondelijke van de beleveniswereld, om onze wereld hier weer een stuk te vertoveren".
De fantastische kunst zoekt naar de werkelijkheid die achter dat, wat wij als realiteit kenmerken, ligt. Zo brengt zij raadselachtige beelden te voorschijn die men moet lezen. Of het om mooie of om vreselijke voorwerpen gaat, de beeldtaal van het fantastische is schoonheid.
Fantastische Realisten hebben een grote nauwkeurigheid van hun techniek en expressie, die zij in hun werken leggen. Enerzijds lijken de schilderijen van het fantastisch realisme op de werken van het Surrealisme. Maar terwijl de surrealisten veelal een psychisch automatisme volgen, alsof hun werk vanuit een dictaat uit het onbewuste voortkomt, zou men bij de fantastisch realisten kunnen stellen dat hun werk 'psycho-analytisch' doorleefd is.
De beeldtaal van Javelin verwijst naar een mystieke wereld die net achter de onze ligt. Een sfeer die soms sprookjesachtig is en verwijst naar ervaarbare realiteit net voorbij het zichtbare.
“Op zoek naar innerlijke waarden en waarneming, die ik al op
14-jarige leeftijd leeftijd begon, opende zich voor mij een andere wereld. Ik was toeschouwer, leerling, leermeester van mezelf en nam waar, op welke manier mijn gevoelens, gedachten, sterkte, zwakten enz. in mij werkten.
Met beide voeten op de grond ging ik de strijd in mezelf aan, tegen mijn zwaktes, angsten, verkeerd denken, traagheid, verkeerde motivaties enz. en probeerde ze te veranderen, mij te focussen, in sterkte, diep denken en waardevolle instellingen in het leven te verzamelen. Of ik nou mijn levenssituatie op een bepaald moment als aangenaam of onaangenaam beleefde, overal was het mogelijk, om aan me zelf te knutselen en te slijpen, en ik groeide er meer en meer overheen. Het leven spiegelde mij terug, waar ik aan moest werken. Zo openbaarde zich ook vele inzichten over de samenhang tussen mens, leven en natuur, en het leven blijkt de grootste leermeester en een avontuur.”
"Ik zit voor mijn nog witte doek en vraag mij af, hoe druk ik een bepaald gevoel, innerlijke belevenis, een onzichtbare werkelijkheid en sfeer, een groeiprocess uit of gedachten over dingen, die in de wereld gebeuren.
Dan word ik heel rustig in mezelf en laat voor mijn ogen een wereld ontstaan met een bepaalde sfeer, in kleuren, een spiegel van het beleefde. Dit beeld is nog wazig en in beweging, als zand dat ik probeer vast te houden en toch steeds weer door mijn vingers glijdt.
De uitdaging is, om dit beeld dan op het doek over te brengen. Er onstaat dan een meer evolutionair proces, waarin ik steeds weer het geschilderde overdenk, en het zo lang verander en steeds verfijn, tot de uitdrukking en sfeer die ik beleefd heb, op het doek verschijnt."
Javelin is autodidact. In 1989 maakte ze kennis met Professor Arik Brauer, verbonden aan de Wiener Academie voor fantastisch realisme in Wenen. Hij was een grote inspiratiebron voor haar en moedigde haar aan, haar talent verder te ontwikkelen. Sindsdien schildert ze nu al 18 jaar en heeft haar techniek tot een organische perfectie gebracht.
Foto's van bevriende artiesten
Brigid Marlin en Javelin Schram tijdens de opening van Dreamscape Amsterdam.
Bekijk alle foto's